Bye Bye Panpa!

 In Kıbrıs Defterleri, Pozisyon Hatası

Yeryüzünü, görünmez kırmızı çizgilerle parçalayıp işgal eden, insanların diledikleri yerde yaşama, ölme hakkını gasp edenler “devletlerdir.” Hangi yönetim biçimi, bayrak ya da uydurulmuş kutsallara tutunuyor olursa olsun, hiçbir devlet yeryüzünün, insanlığın mecburiyeti olamaz…

Bu mecburiyet hissini, handiyse Anadolu kasabalarından bozma şehirlerindeki adları otomatik olarak Cumhuriyet olan ama aslında Mecburiyet Caddelerinden sonra, iliklerinize kadar hissedeceğiniz koca bir ada var pasta gibi ortasından ikiye bölünmüş: Kıbrıs…

Yeni bir işgalci yaratmak, yeni kutsallar kurgulamak, yeni mecburiyetler oluşturmak için de tetiğe bastıran her “yapı” insanlığa ihanet eder. Bu “yapı” var olan bir işgalci de olabilir ki, çoğu öyledir; yasaları koyanın, kendini “yasal” ilan edişi komedyasında uyuyan insanlık, uyan!

Bunca kültürsüzlük, kültürün orta sınıfa yayılamayış sorununun yarattığı kavram kargaşasında kendini “Türk” olarak tanımlayan Anadolu insanı; kendisi Almana, İngilize, Fransıza hayran, ilk fırsatta kendisine sunulacak imkânı değerlendirip kimliksizleşebilecek karaktersizlikte ama kimliğine sarılana, sahip çıkmaya çabalayana, kendi algı çarpıklığına kapılmayana, dönüşmeyene düşman. Bu ne milliyetçilik, ne de ırkçılık…


Bunun en güzel örneğini Kıbrıs’ta, İngilizce konuşursanız size gülümseyen, Türkçe konuşursanız küçümseyen “Türklerle” deneyimleyebilirsiniz. Kıbrıslı Türkler iki daldan birine tutunuyorlar; eski İngiliz sömürgesi olmanın sağladığı imkânlar, yahut Kıbrıslılık kimliği… Kıbrıs’ta “Türkiyeli” olmak, cennette günahkâr, cehennemde masum olmaktan başka hiçbir şey değil. Ya kahraman, ya hainsiniz… Olası bir “çözüm” ihtimalinde ilk gözden çıkarılacak olan kaçak işçi Filipinliler değil, “Night Club”daki Rus değil, Türkiyeliyseniz sizsiniz.


Biraz açtığım bu durumu Türkiye üzerine giydirince, her ne kadar örtülü Amerikan sömürgesiyse de ülke, hiç doğrudan yönetilmemiş olduğundan, insanların kaçacak ne bir “big brother”ları var açıktan açığa, ne de bir milliyet adından öte üst kimlik çıkışları…
Buna kültürsüzlük politikalarıyla kurumsallaştırılan demokratik diktatörlük rejiminin yarattığı kavram kargaşası da eklenince sonuç: “mrb cnm!.. bye bye panpa…

Janset Karavin

Recommended Posts