Es Ver

Eline kuş çiz sevgilim,
göğe avuçlarından bakacağız.
Esirgeyen ve bağışlayan rabbin adıyla;
buradasın diyor
tam burada.
Ağzı rutubet kokan oda
biraz soğuk, çokça karanlık.
Yüzümü bağışladığım bu karanlık…

İçimde ağlayan kanı durduruyor apansız bir aps,
anlatmaya başladığın yerden susturuyorum hayatı
ve kocaman bir şehri uyutuyorum göğsümde.
Ne güzel, diyorsun buralar
avluya kuş koymuşlar;
kanatları göğü deliyor,
saksına ektiğin kumrular da burada,
gamzelerinden su veriyorum onlara.

Tuhaf, dedim
bense, cennetin öldüğüne yemin edebilirim,
insan kendi acısıyla sevişen bir canavar.
Sevişmekten geliyorsun sevgilim; pek hoş.
Hem devlet sevişmeye karşı değil,
inciniyoruz, inliyoruz, ağlıyoruz.
Bir nota en az iki gözyaşından oluşur;
sol öldürür, es ver sevgilim, es ver.

 

Birican Güneri
Fotoğraf: Natalia Drepina – “Hopeless”