Kayıp ve Turuncu

Kayıp ve Turuncu

Bana güneşin lütufkar kolları uzatıldığında
Geri çeviremeyeceğim bir turuncu rengi de sunulmuş oldu
Evrak kağıtlarından, çekmece diplerinden ve toplantı buharlarından daha sahici bir hisle bana gelen
Bir turuncu, gök kuşağının kaderini ve istikametini elinde tutan
Onun koca gözleri, dünyayı biraz daha silindir kılıyor
Köküldüğüm misketler, onun hektarsız gözlerinde
Hepsini birden geri alıyorum
Onunla bakışımlar kurduğum çemberde

Et yemez
Su içmez kendileri
Ama ruhtan anladıkları evvelden beri vaciptir
Kılıcında zambak tutarak yıldırmış kimi düşmanlarını
Zarafetin zayıflığından, tabiatın inceliğinden, renklerin hükümdarlığından
Dünyaya doğru kanatlanmış

Bana gelen, sahici ışığıyla bir dişi Tanrı
Topuklarının altında dirildiğini gördüm birçok tomurcuğun
Yanaklarındaki reçel fabrikası
Hiç kapanmadı
Hep çalıştı

Bana onun ay ile ilgili detayları fısıldandığında
Anladım ruhum kimin coğrafyasında
Ben kimin bilinç halatlarında
Kalptir öpülür
Bellektir öpülür
Hafızam ona doğru bir yol haritası çizdiğinden beri
Kaybolmak onun izniyle mümkündür.

Sevgilime rasltadım bir gün batımında
Dedim bir tablodayız
Dediii şşşt

Bir kere daha Van Gogh lakırdısı geçer mi bilmem
Ama biz kopmaz bir turuncudayız.

 

Aytaç Ars
Resim: Vincent van Gogh