Rüzgârın Evi Neresi

Rüzgârın Evi Neresi

I
Bir ağaç eğildi rüzgâra;
senin, benim gibi değil, köklü, güçlü kuvvetli bir ağaç
eğildi.
Ellerim çiçeklendi, çünkü açmamış kentlerin sıvasız sırtından
daha şimdi Anadolu Anadolu bir bulut süzüldü;
eli kulağında, tam tamına üç kız çocuğunun memeleri
tomurcuklanır ardında perdelerin.
Bir fidan kırılır sonra ve bir tane daha ve bir daha ve daha ki, gölgesi
tarih olur boynumuzda; boynunda asılıdır
hiç ardına dek açılmamış,
kilitsiz, sürgüsüz ve eşiği postallı kapıların memleket dediğin.
Memleket dediğin, değil miydi;
ellerin, saçların ve Dicle’nin, Fırat’ın omuzlarında susmuş izi dudağımın?
Bak,
dağların haşmetli curcunasına bakar taşsız bir mezarın,
bakıra çalar kanlı rüzgârında çürümeyecekse bizim de kalbimiz,
annemizi hatırlayıp nasıl küçüleceğiz…
Bir rüzgâr eğildi ağaca;
tuzlu,
Akdeniz Akdeniz tomurcuklandı boynumuzda memleket;
eskidendi.

II
Çok eskiden,,,

III
Rüzgârın evi neresi.

 

 

Janset Karavin
Fotoğraf: Kesley aka kelc – “The Weed”

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir