Sonsuzluğun rengi kahverengiymiş. Ne yazsam eksik kalır hissettiklerimi ifade etmeye. Eksik meksik, bu büyüyü yaymayı en azından denemek zorundayım. Başıma daha önce böylesi gelmemişti. Durmadan bakışıyoruz. Dakikalarca. Bi’ köy yolunda durmuş, gideceğimiz yeri bulmaya çalışırken bakışmaya başlıyoruz mesela. Ve hayat duruyor. Başka hiçbir şeye gerek kalmıyor. Bakışıyoruz. Gideceğimiz yerin önemiRead More →