1990 başları, belki ortaları bilemedim. Asmasımescit’deki Yakup. Liseden arkadaşlarla giderdik bebeyken başlarda, sonra değişti, kapandı gitti elbette. Esnaf lokantası gibi gözükse de çok güzeldi yemekleri, ortamı falan. Güzel, dinlemesi eğlenceli muhabbetler olurdu; sessiz, kulak kabartır dinlerdik. Edebiyatçı, şair, sahaf abiler, sessizce bazen de şiirli, çoşkuluRead More →