Kafam dolu dolu havalimanına gidiyorum. Ne 2018 oluyor be arkadaş, 2019’da ful yatsam, 2018’in güncellemelerini anca yüklerim. Sanat Jam’di, gönül kıpraşmalarıydı derken, panoda Mauritius/Madagaskar uçağını görene kadar yol moduna girememiş olduğumu iyice anlıyorum. Azıcık kafamı toplamam lazım, Madagaskar benim standartlarıma göre bile iddialı saçmalıkta bi yer. Bundan ötesi Papua, Afganistan,Read More →

Sonsuzluğun rengi kahverengiymiş. Ne yazsam eksik kalır hissettiklerimi ifade etmeye. Eksik meksik, bu büyüyü yaymayı en azından denemek zorundayım. Başıma daha önce böylesi gelmemişti. Durmadan bakışıyoruz. Dakikalarca. Bi’ köy yolunda durmuş, gideceğimiz yeri bulmaya çalışırken bakışmaya başlıyoruz mesela. Ve hayat duruyor. Başka hiçbir şeye gerek kalmıyor. Bakışıyoruz. Gideceğimiz yerin önemiRead More →