Seviyordum onu. Uzaktan ama. Bembeyazdı. Dalga köpüğü gibi. Saçları küt, gözleri yeşil, yanakları Heidi gibi pespembeydi. Beni biliyor muydu? Sanmıyorum. Aşktı bu. Ellerini tutmak istiyordum. O kadarı bile kâfiydi. Açılamıyordum. Hep dalgındı. Uzaklardaydı. Ben de ona uzaktım, o da her şeye uzaktı. Konuşmuyordu fazla. Bir iki kelime. O kadar. VücuduRead More →