Ünlemin Akışı

Ünlemin Akışı

çatırdıyor zaman
neyin savruluşu bu
kontrolden çıkmış üreyiş
kasvet..
banklar taş kesilmiş.

boşanıyor zincir
neyin dönüşü bu
tarifsiz bir titreyiş
kasvet…
taşlar bank kesilmiş.

neyin nesi gözlerime inen
bir kıpırtı
ısırıyor bıyığımı
tedirginlik…
yükseliyor, kaplıyor, aşıyor.
geriliyorum.
yüce çözümsüzlük!
ovuşturuyorum ellerimi
sakin mi yüzüm
silüetlerimde taş kesiği.

uçuş!
yürek hoplaması
koparıyor bıyığımı
neredeyim
neyin içine hapsettiniz sentezi?
kelimeler ve şeyler ve deliliğin evrenselliği
kaçınılmaz yaftası
adlandırılmışlığın.

görüyorum her şeyi!
onaylıyorlar kötümser kahinleri!

sürükleniyoruz…

bir curcuna!
kaosun mutlak şöleni!
kokuşmuş et yığını sinekleri!
kan ve geç kalınmışlık!
inanmışlığın bedeli!
gayri insani tüketiliş!
güncelliğin vehameti!
tozlanmış piramitin yıkım senfonisi!
yüzeyselliğin kepazeliği!
amaçsızlığın cezası!
utanmazlığın öfkesi!
doğanın intikamı!
küflenmiş çarkın çatlayışı!

duyuyorum sesi!
ödeniyor bedel!
kendi hesabını veriyor nedenler!

duyuyorum sesi!
ödeniyor bedel!
tanrım! hiçliğin kahkahasısın sen!
bir akış
türün son örneği…
hiçbir şey bırakmıyor geride.

çürüyor su!
kendi sonunu çiziyor…
her şeyi boğacak içinde.

N. Toygar Ateş
24.10 16

Görsel: Vincent Manolo ~ “City of Clowns”

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir