Yakup

 

 

 

 

 

1990 başları, belki ortaları bilemedim. Asmasımescit’deki Yakup. Liseden arkadaşlarla giderdik bebeyken başlarda, sonra değişti, kapandı gitti elbette. Esnaf lokantası gibi gözükse de çok güzeldi yemekleri, ortamı falan. Güzel, dinlemesi eğlenceli muhabbetler olurdu; sessiz, kulak kabartır dinlerdik. Edebiyatçı, şair, sahaf abiler, sessizce bazen de şiirli, çoşkulu gaza gelirlerdi. Kavga neyin olmazdı hiç.

Bunu A5 kağıda, bir deftere çizmişim, hiç yoktu bu aklımda falan, kendi fırladı, bir zarfa yapışmış. Bizim artık…

Esat Cavit Başak