Yok Olan Adam

Köye gittik. Düğün vardı. İlk önce güzel bir yemek yedik. Sonra da güzel bir yemek yedik. Aslında, düğün boyunca hep güzel yemekler yedik. Köy güzeldi. Köy sakindi. Akraba çoktu. Ben gelin tarafıydım. Gençtim. 20’li yaşlarda zıpkın gibi bir gençtim. Oğlan tarafınının ve kız tarafının gençlerini kocaman bir masaya oturttular. Enişteler alttan votka servisi yapıyorlardı. Vişne, portakal, şeftali vs. votka işte. Hem yedik, hem içtik. Çok içtik. Çok. Sonra bir adam geldi. 70-80 yaşlarında. Ahali halay çekiyordu çimenlerin üstünde. Halayı yardı ve yanında taşıdığı sandalyeyi düğünün ortasına kondurup oturdu. Millet halaya devam etti. Herkes kendinden geçmişti. Düğünler böyledir. Herkes kendinden geçer. Adamın bordo ceketi vardı. Turuncu gömleği ve yeşil kıravatı. Pantolonu siyahtı ama çorapları lacivert üzerine kırmızı puantiyeliydi. Bacak bacak üstüne attı. Votkayı fazla kaçırmış olabilirdim. İç cebinden bir paket Maltepe çıkardı. Bir dal aldı ve yaktı. Öyle bir çekiyordu ki sanki sigaranın içindeki tüm kanseri emip tükürüyordu. Bir nevi, yılan yarasını emip tüküren ilkyardımcı gibi. Gece boyunca tam düğünün ortasında öylece oturup manyak gibi sigara içti.

Bu kim, dedim arkadaşıma. Oğlan tarafındadır, dedi. Bir küçük araştırma sonucunda oğlan tarafından olmadığını anladım. Bizim taraftansa bu kimdi? Birkaç kişiye sordum. Bilmiyorlardı. O ise habire sigara yakıp söndürüyordu. İzledim. Kuşkuyla tüm gece boyunca izledim. Hayatımda sigarayla bu denli sevişen birini görmemiştim. Paketi bitmişti. Maltepe’yi buruşturdu, yere fırlattı. Ayağa kalktı. Düğünü durdurun, diye bağırdı. Ama son ses. Birden tüm çalgılar durdu. Ortalığı bir doğa sessizliği kapladı. Tekrar sandalyesine oturdu. Eşşedenna… dedi ve birden yok oldu. Herkes baktı. Bir daha baktı. Ben hariç kimse şaşırmamıştı. Muhtar bağırdı: Düğüne devammm! Curcuna devam etti!

Onur Sakarya
Görsel: Wyatt – “Faceless”

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir